Opša deklaracija o ljudskim pravima predstavlja primarni i sveobuhvatni instrument zaštite ljudskih prava. To je dokument koji je 1948 godine usvojila i proglasila Opšta skupština najveće medjunarodne organizacija „UJEDINJENI NARODI“ (preteča današnje „Organizacije UN“). Cilj donošenja jednog takvog akta od strane najveće svjetske organizacije bio je zapravo stvaranje boljeg društva bez diskriminacije odnosno nepravde te sa tim u vezi opšta prevencija kako bi se onemogućilo nastajanje nekog novog fašističkog žarišta kao ideologije u čijoj biti je duboko ukorijenjena diskriminacija. Diskriminacija je zapravo opšti zajednički imenitelj za svako društveno zlo.
Pitate se kakve veze ima Opšta povelja UN o osnovnim ljudskim pravima te na osnovu nje proistekla odgovarajuća Evropska konvencija, i čije odredbe su dalekosežno implementirane u nacionalnim zakonodavstvima svih zemalja članica UN te Evropske unije kao i zemljama kandidatima ili u toku pristupnih pregovora za članstvo u EU, sa najavljenim izmjenama izbornih zakona te sa tim u vezi javno saopšetene glavne namjere predlagača „da se očiste birački spiskovi“?
Usvajanjem takvog zakonskog rješenja sa ciljem „čistki“, Crna Gora bi neminovno sprovela tvrdu staljinističku politiku po volji aktuelne parlamentarne većine koja bi preko noći, procjenjuje se 25.000 svojih gradjana dovela u diskriminatorski položaj otudjivanjem jednog od osnovnih temeljnih ljudskih prava, izbornog prava ili prava slobodnog izbora i prava biti izabran. Ovo pravo je nedvosmisleno garantovano kroz član 28 Opšte deklaracije UN o ljudskim pravima kao i član 39. Evropske konvencije o univerzalnim ljudskim pravima. Pomenutim odredbama se garantuje pravo svakom pojedincu na društveno uredjenje u kojem će moći ostvarivati sva opšta prava i slobode. Drugim riječima, zabranjuje se fašizam čija glavna karakteristika se sastoji u diskriminaciji i oduzimanju ili ograničavanju osnovnih ljudskih prava. Tako je u fašizmu bilo oduzeto pravo progonjenim Jevrejima da učestvuju na izborima i da budu izabrani.
ilustracija
Hitler je imao namjeru uspostaviti „Novi svjetski poredak“ s njemačkom prevlašću u Evropi pa i svijetu na način što bi se iz društvenih tokova isključivali svi njemu i njegovoj fašističkoj ideologiji nelojalni subjekti poput Jevrejske zajednice, a istovremeno bi se širio životni prostor za lojalne građane i takozvanu „Arijevsku rasu“, tako da je sve bilo podređeno ostvarivanju ovog cilja. Ukoliko uporedimo naum aktuelne skupštinske većine i aktuelne crnogorske Vlade sa planovima arhitekata nacističke Njemačke, vidimo da se oni u značajnom dijelu podudaraju. Cilj je isključiti jednu skupinu – aktuelnoj parlamentarnoj većini nelojalnih građana koji ne prihvataju ideologiju „srpskog sveta“ ma šta god ovo značilo, i koji zbog toga u kontinuitetu glasaju uglavnom građanske partije od čega najveću korist ima definitivno partija DPS kao najveća politička organizacija. Na drugoj strani, najavljenim zakonskim izmjenama želi se za sada strane državljane sa boravkomu Crnoj Gori postići ono što u državama Evrope ni nakon 3 decenije boravka mnogi građani Crne Gore nijesu niti mogu ostvariti – biračko pravo.
Uz najavljeno brisanje crnogorskih državljana iz biračkog spiska i time ostvarene direktne diskriminacije kroz oduzimanje zagarantovanih osnovnih ljudskih prava i sloboda, te paralelnog procesa obezbjeđivanje uslova za korištenje tog prava od strane stranih državljana, uglavnom gostujućih sezonskih radnika, mahom nekvalifikovanih i neobrazovanih kadrova iz BiH entiteta Republika Srpska i države Srbije, a koji se kod aktuelne većine visoko kotiraju kao „lojalni birači“, aktuelna parlamentarna većina u Crnoj Gori se sprema za neviđeno i normalnom svijetu neshvatljivo masovno kršenje zagarantovanih prava. Kroz otvoreno zagovaranje davanje državljanstava pomenutoj kategoriji stranaca kako bi uz postojeći rezidencionalni uslov mogli ostvariti i drugi uslov neophodan za učešće na izborima i time sprovođenje nacionalnog i kulturološkog inžinjeringa odnosno, jačanja izborne baze za politiku koja u Crnoj Gori među domicilnim stanovništvom dominantno nema uporište. Ovakvim najavljenim zakonskim rješenjima sada bi korist imale konzervativne stranake desnog centra kao i ultranacionalističke odnosno ultradesničarske, dok bi direktnu štetu trpjele stranke građanske profilacije.
Mislim da Crna Gora pa ni aktuelna većina nemaju taj luksuz ulaženja u frontalni sukob sa proevropski nastrojenim građanima, sa njenom dijasporom, prvenstveno iz sljedećih razloga:
1. Narušavanje međusobnih odnosa
Oduzimanjem nekog zagarantovanog osnovnog ljudskog prava za jednu kategoriju stanovništva pravno je neodrživo zbog direktne koalizije sa Ustavom kao i najvećim evropskim i svjetskim deklaracijama što bi proizvelo nesagledive posljedice po ukupne odnose između matice i dijaspore.
2. Gubitak imidža
Crna Gora bi rizikovala da u potpunosti izgubi koliko toliko pozitivan imidž koji je pomogao u postizanju uspjeha na međunarodnom političkom i ekonomskom planu.
3. Izostanak direktnih investicija
Dijapora je je svojevremeno učestvovala sa 50% punjenja crnogorskog budžeta a ni danas sa oko 20-25% kroz direktne neovčane doznake, plasiranje pozamašne novčane pomoći familiji nezvaničnim kanalima, kroz investicije dijaspore pogotovu na tržištu nekretnina gdje je obezbijedjen „živi novac“ za neophodni privredni obrt.
4. Politička nestabilnost
Moguće da bi se odnosi do te mjere pogoršali tako da bi došlo i do političkih i međunacionalnih tenzija sa takođe dalekosežnim i nepredvidivim posljedicama
Zato bi najbolje bilo da se svi u Crnoj Gori umjesto kopanja još dubljih jazova međusobnih podjela poradimo na izgradnji novi mostova kako bi premostili postojeće prepreke kroz jačanju svijesti o nužnosti poštivanja i dosezanja evropskih vrijednosti proisteklih iz Povelje UN o ljudskim pravima kao i iz Evropske konvencije, posebno prvog člana sadržanog u svečanom proglasu o ljudskom dostojanstvu a koji glasi:

»Sva ljudska bića rađaju se slobodna i jednaka u dostojanstvu i pravima. Ona su obdarena razumom i savješću pa jedna prema drugima trebaju postupati u duhu bratstva.«

U tom duhu, pozivam sve političke faktore u Crnoj Gori, sve institucije i nevladin sektor, sve građanke i građane, da odlučno stanu skupa u odbrani temeljnih vrijednosti Evrope i odlučno se suprotstavimo pokušaju diskriminacije crnogorskih državljana koji to ničim nijesu zaslužili. Naprotiv, sadašnji stepen razvitka Crne Gore bio bi nezamisliv bez aktivne uloge njene dijaspore, pa tim prije je nerazumljiva želja određenih političkih struktura u Crnoj Gori da se na kako je najavljeno, krajnje diskriminatorski način obračunava sa političkim neistomišljenicima. Istina, malo je onih u dijaspori koji će pružiti podršku strankama okupljenim u desničarskim koalicijama ili oko stranaka takve političke profilacije. Razlog je taj što smo u zemljama domaćina u kojima smo ipak gosti s obzirom da posjedujemo jedino crnogorska državljanstva, naučili da takve politike predstavljaju dio mračne prošlosti koje ni prefiks „neo“ kao kod na primjer kod „neofašizma“, neće spasiti sigurne propasti.
Dijaspora nije ta koja želi sukob sa maticom, ali je odlučna u odbrani svojih zagarantovanih prava koja su uzgred kazano, iz domena osnovnih ljudskih!
Kroz odluku da sačuvamo crnogorsko državljanstvo po svaku cijenu mi smo se nedvosmisleno deklarisali gdje pripadamo. Državljanstvo je trajni pravni odnos između države i pojedinca, iz kojeg proizilazi niz međusobnih prava i obaveza. Crnogorska opozicija baš kao i svi građani Crne Gore pri tome samo koristi, opet jedno od univerzalnih ljudskih prava i sloboda, a to je pravo na državljanstvo. Daljnja prava koja koristi crnogorska dijaspora i zbog čega se najavljuje diskriminacija, takođe su sadržana u najvećim svjetskim i evropskim dokumentima poput:
• pravo čovjeka da bude državljanin barem jedne zemlje (čl. 15.),
• pravo na sudjelovanje u upravljanju svojom zemljom, putem izbora i pravom na pristup javnim dužnostima (čl. 21.),
• pravo na socijalnu sigurnost u svrhu osiguranja temeljnog dostojanstva čovjeka (čl. 22.),
• pravo čovjeka da radi i slobodno izabere zaposlenje (čl. 23.),
• pravo na dostojni životni standard (čl. 25.),
• pravo na obrazovanje, koje uključuje obvezno osnovno obrazovanje, besplatno srednjoškolsko obrazovanje, te pravo na pristup visokoškolskom obrazovanju “jednako dostupno svima na osnovi uspjeha” (čl. 26.),
• pravo na pristup kulturi i nauci (čl. 27.),
• pravo na društveni i međunarodni poredak u kojem se mogu ostvarivati ljudska prava (čl. 28.)
….
Zaključak: 
Neophodno je poboljšati međusobne odnose koji nijesu dosegli zadovoljavajući nivo, te zajednički poraditi na eliminisanju negativnih pojava odnosno kažnjivih djela poput povrede slobode izbora kroz prodaju odnosno kupovinu glasa refundacijom putnih troškova. Pozivam kako aktuelnu parlamentarnu većinu tako i opozicione kao i sve druge društvene subjekte na stvaranje ambijenta za jačanje veza između matice i dijaspore. Potpisnik ovih redova kao osoba sa dokazanim organizacionim sposobnostima te iskustvima iz perioda ranog organizovanja crnogorske dijaspore u zemljama zapadne Evrope, nudi saradnju svima koji su spremni da na temeljima poštivanja evropskih vrijednosti i Evropske konvencije o ljudskim pravima te UN deklaracije, gradimo nove odnose bez diskriminacije i zu vladavinu prava. U tom duhu, nadam se da će najavljene aktivnosti u cilju diskriminacije dijaspore ipak biti obustavljene i da će proces demokratizacije crnogorskog društva biti nastavljen i zu aktivnu ulogu i potporu crnogorske dijaspore.
Državljanin Crne Gore iz dijaspore
Related Posts

Portirije

Izgleda da je patrijarh SPS Porfirije pokazivao umjerenost dok je službovao u Hrvatskoj ne zato što je stvarno…
%d bloggers like this: